کوه - ارتفاع - کودکان
|
کوه بردن کوکان در سنین مختلف چالشی است که همیشه کوهنوردان ٬ توریستها و پزشکان ارتفاع با آن درگیر می شوند.
این مسئله هم برای کوهنوردان و بخصوص زوج های کوهنورد بسیار پیش می آید و هم این روزها با جاده سازی ها و نصب تله کابین ها در ارتفاعات برای توریستها.
در این وبلاگ سوالی مطرح شده است بسیار مطرح می شود و بخصوص در باره همین کوه مورد نظر بارها با بنده مطرح شده است. این است که فکر کردم پاسخ به آن شاید برای سایر دوستان نیز مفید باشد. |
جناب آقای دکتر عباسی دزفولی
با سلام و احترام
ضمن تشکر از جنابعالی بابت وبلاگ جالب و آموزنده شما
سوالی داشتم:
بنده هفته آینده به اتفاق همسرم عازم قله سبلان هستیم ولیکن با توجه به اینکه دختر 3 ساله ای داریم و در حال حاضر برای مدت 4 روز نمی توانیم او را جایی بگذاریم ، می خواستم نظرشما در خصوص ماندن دخترم در پناهگاه سبلان که در ارتفاع 3700 متری قرار دارد سوال کنم.
لازم به ذکر است که ارتفاع شهر اصفهان حدود 1500 متر است و شروع کوهنوردی ما در هفته آینده از آبگرم شابیل در ارتفاع 2700 متری می باشد و با لندرور از آبگرم .
شابیل تا پناهگاه سبلان در ارتفاع 3700 متری را می رویم
سپس شب مانی در پناهگاه داریم و بعد از آن بدون فرزندمان تا قله می رویم و فرزندمان نزد یکی دونفر از دوستان به مدت 10 ساعت دیگر در پناهگاه می ماند.
به نظر شما آیا احتمال بروز ارتفاع زدگی برای دخترم وجود دارد. ؟ آیا نمی توان با قرص خاصی پیشگیری نمود . مثلا استازولامید(با چه دوزی و چه زمانی؟ ) ؟
اگر ممکن است راهنمایی فرمایید.
با تشکر
پزشکی کوهستان:
بردن کودکان به ارتفاع و در معرض خطر ارتفاع زدگی قرار دادن آنها به هیچ عنوان کار درست و ایمنی نیست و میتواند بخصوص در سنین زیر 6 سال عواقب بدی به همراه داشته باشد.
زیرا علائم ارتفاع زدگی در کودکان مانند بزرگسالان به خوبی قابل تشخیص نیست ٬سیستم های دفاعی بدن کودکان به اندازه کافی و مانند بزرگسالان تکامل یافته نیستند و رزرو قلب و عروق آنها کمتر است. ضمن اینکه درمان بسیار سخت تر و حساس تر است.
لذا بردن یک کودک سه ساله به ارتفاع بالای 2500 نباید انجام شود بخصوص برای کودکانی که در ارتفاعات پایین تر زندگی می کنند و با استفاده از خودرو یا تله کابین به سرعت(طی چند ساعت و و نه چند روز و یا ساعتها) به این ارتفاعات آورده می شوند لذا وجود جاده تا پناهگاه در سبلان مشکل را بدتر می کند زیرا افزایش ارتفاع با سرعت انجام می شود و خطر ارتفاع زدگی را با ازبین بردن فرصت تطابق بدن بیشتر می کند.
استفاده از هر دارویی جهت پیشگیری از ارتفاع زدگی در اطفال ممنوع است بجز در موارد خاص و اجتناب ناپذیر با نظر پزشک و تعیین دوز مناسب که نظارت پزشک نیز عوارض قابل پیشبینی و غیر قابل پیشبینی دارو را از بین نمی برد. بخصوص استازولامید با توجه به عوارض و اثرات آن به هیچ عنوان در کودکان نباید استفاده شود.
لذا تاکید می کنم که به هیچ وجه کودکتان را به پناهگاه سبلان نبرید و حضور ایشان در آبگرم شابیل هم فقط در صورت افزایش تدریجی ارتفاع از اصفهان به آنجا (طی یک تا دو روز نه چند ساعت ) و با پذیرش اندک خطر باقیمانده آن٬ شاید مقدور باشد.
لازم به ذکر است که داستان برای کودکانی که به طور طبیعی در ارتفاعات بالا زندگی می کنند قدری متفاوت است.
پاسخ آقای دکتر مساعدیان به همین سوال :
سوال یکی یا شاید بسیاری از کوهنوردان در اینحا می آید. بحث کودکان در ارتفاع بحث بسیار حساسی است و لازم است نسبت به حضور کودکان در ارتفاع حساسیت بیشتری بخرج داد:
حضور کودکان کمتر از 8 سال در ارتفاع بیشتر از 2800 تا3000 متر و برای مدت زمان بیش از 6 تا 8 ساعت از نظر پزشکی صحیح نمی باشد. علائم بیماری ارتفاع در کودکان ناشناخته تر و نامشخص تر می باشد. علائمی نظیر اختلال خواب، اختلال غذا خوردن، بی اشتهایی، خواب آلودگی، عدم تعادل و . . . میتواند در کودک ضاهر شده و این علائم از دید والدین مخفی باشد و یا باعلائم خستگی کودکان در ارتفاع و برنامه های کوهنوردی اشتباه گرفته شود. پس بهتر است از صعود اطفال به ارتفاعات بالاتر از 2800 متر جدا پرهیز کرد.
در این مثال و نمونه بهتر است کودک خود را در شابیل نگه داشت و از صعود بیشتر به ارتفاعات بالا جدا پرهیز نمود.
بیاد داشته باشیم
سلامت کودکان از هر چیز مهمتر است
+ نوشته شده در چهارشنبه ۷ تیر ۱۳۹۱ ساعت 8:21 توسط دکتر فرید عباسی دزفولی
|
این وبلاگ شامل تجربیات من در امداد کوهستان و دانسته هایم در زمینه پزشکی کوهستان است .امیدوارم بتوانم گامی هرچند کوجک در کوهنوردی ایمن همنوردانم بردارم.