توجه : قبل از مطالعه این مطلب قسمتهای گذشته این بحث را در پستهای قبلی مطالعه فرمایید
قسمت اول ـ قسمت دوم ـ قسمت سوم ـ قسمت چهارم
سرمازدگی قاتل خاموش
و گردست محبت سوی کس یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
مهدی اخوان ثالث
نمونه ای از گرم کردن و گرم نگهداشتن بیمار سرمازده:
گرچه سعی شده است مصدوم در این پوشش از آب و باد محافظت شود اما گذاشتن مصدوم با این پوشش در مکانی که از آب و باد در پناه است(مثلا در یک چادر) اطمینان بهتری ایجاد می کند.
وسایل موردنیاز:
-
یک زیر انداز وسیع و مناسب
(مثل یک چادر باز شده) -
کیسه خواب
-
زیر انداز
آماده کردن لایه زیرین:
لایه های زیر پای بیمار باید گرم باشد. و اطمینان داشت که رطوبت به لایه های بالاتر نفوذ نمی کند.
قرار دادن مصدوم:
مصدوم در کیسه خواب و قرار دادن بطریهای آب گرم در کنار او.
اگر دمای بدن بمار پایین است می توان یک امداد گر را با مصدوم در کیسه خواب قرار داد.
قرار دادن لایه های بعدی روی بیمار جهت حفظ دما و گرم ماندن بیمار.
پوشاندن نهایی بیمار و ایجاد
محفظه ای گرم و حمایت شده از آب و باد.
برای حفظ دمای بدن بطری های آب گرم باید مرتب عوض شود.
اگر مصدوم هوشیار نباشد:
برخورد با مصدومی که هوشیار نیست بسیار متفاوت است. در این مرحله سرعت عمل، دستپاچه نشدن و کنترل حادثه و بیمار بسیارمهم است ، والبته شانس موفقیت هم کمتر.
دو نکته را در این بیماران بخاطر بسپارید:
1- نهایت دقت در برخورد با این بیماران را داشته باشید یک تکان نا ملایم یک ضربه ساده می تواند باعث مرگ بیمار شود.
2- هیچگاه مصدوم سرمازده را مرده نپندارید حتی اگر نبض و تنفس نداشته باشد. مصدومان سرما زده گاه تا چند ساعت (نه چند روز) بعد از بین رفتن علائم حیاتی زنده میمانند.
برای درمان این بیماران ابتدا باید بررسی کرد که آیا تنفس و ضربان قلب وجود دارد ؟ اگر جواب منفی است باید راه هوایی مناسب را برقرار کرد. اگر امداد گر آموزش لازم را دیده است اقدام به احیا قلبی ریوی نماید. اگر مصدوم تنفس و ضربان قلب دارد باید درباره گرم کردن بیمار در صحنه حادثه یا رساند وی به مراکز درمانی و گرم کردن بیمار در آنجا تصمیم گرفت .
آیا مصدوم (در سرمازدگی شدید با کاهش سطح هوشیاری ) را گرم کنیم ؟
پاسخ به این سوال دشوار است.و تصمیم گیری در این مورد بسیار سخت.
در مورد گرم کردن بیماران این چند نکته را به خاطر بسپارید:
1- بهترین مکان برای این کار در بیمارستان و مراکز درمانی است. زیرا میتوان عوارض احتمالی را کنترل کرد .
2- گرم کردن این بیماران در محل حادثه فقط در هنگامی توصیه میشود که راه دیگری وجود نداشته باشد.یعنی فاصله تا مراکز درمانی زیاد (بیش از یک ساعت) باشد.و امکان حمل آرام وبی خطر بیمار در عرض یک ساعت وجود نداشته باشد.(دربعضی از منابع نیم ساعت ذکر شده است).
3- اگر نمیتوانید بیمار را گرم نگه دارید و امکان انتقال سریع و آرام بیمار را دارید . اقدام به گرم کردن بیمار ننمایید . و ابتدا بیمار را در یک مکان مناسب قرار دهید.زیرا همانگونه که گفته شد سرمازدگی مجدد بیسیار خطر ناک است وباید گرم کردن بیمار را تا تثبیت کامل بیماری ادامه یابد.
برای گرم کردن یا نکردن بیمار سرمازده در محل حادثه نظرات متفاوتی وجود دارد که توضیح و بیان آنها خارج از حوصله بحث ما است. اما بطور خلاصه و بعنوان یک دستور کلی (اما نه حتما دقیق ) می توان گفت:
اگر برای رسیدن به مراکز درمانی زمان کمی صرف میشود و امکان انتقال بیمار (بیماری که هوشیار نیست)به آرامی و بدون تکانهای شدید وجود داردبهتر است بیمار ابتدا منتقل شود و در مراکز درمانی در شرایط مناسب گرم شود. که البته میتوان تصور کرد که این شرایط در کوه بسیار به ندرت پیش می آید. پس در شرایط سخت هم باید آماده گرم کردن بیمار در صحنه حادثه بود. اگر بیمار فاقد علایم حیاتی است همزمان با شروع احیا باید نسبت به گرم کردن بیمار هم اقدام کرد و تا بیمار را گرم نکرده ایم نباید درباره حیات یا عدم حیات مصدوم نظر داد . این نکته بخصوص در باره کسانی که زمان زیادی از اختلال علائم حیاتی و هوشیاری آنها نمیگذرد(کمتر از 6 ساعت) صدق می کند.
CPR در بیماران سرمازده:
بیمار دچار سرمازدگی را به مدت 30 تا 45 ثانیه ارزیابی کنید تا بدون نبض بودن او اثبات شود.زیرا امکان دارد نبض وجود داشته باشد اما خیلی آهسته باشد.تنفس فقط سه یا چهار نفس در دقیقه و نبض پنج تا ده ضربان در دقیقه برای ادامه زندگی در یک بیمار دچار سرمازدگی کافی است.اگر نمی توانید در بیمار نبض یا تنفس را شناسایی کنید اما بیمار غیر هوشیار حرکتی دارد فرض کنید که مقداری فعالیت قلبی و جود دارد و CPR را شروع نکنید. در انجام CPR نهایت دقت را بکار ببرید و از هرگونه فشار ناگهانی یا حرکت و جابجایی اضافه و غیر ضروری مصدوم خودداری کنید.
هرگز بیماران سرما زده را حتی اگر فاقد علائم حیاتی هستند مرده نپندارید.زیرا بیمار سرمازده در دما های پایین ممکن است ساعتها ( و نه روزها ) بدون علائم حیاتی زنده بمانند.
اول باید بیمار را گرم کنید بعد درباره زنده بودن یا نبودن او نظر بدهید. در این راه نا امید نشوید .اجازه ندهید سختی کار شما را از پا در آورد یا امیدتان را از بین ببرد. به گرم کردن مصدومتان ادامه دهید و تا مطمئن نشده اید که کاری از دستتان بر نمی آید تسلیم نشوید.
|
نحوه برخورد با بیمارن سرمازده |
کنترل عوارض سرمازدگی :
هنگامی که سرمازدگی را کنترل کردید. و لذت بهبودی مصدومتان را با تمام وجود تجربه کردید به یاد داشته باشید که کار تمام نشده است و اندکی غفلت می تواند دو باره بیمار را به شرایط خطرناک گذشته و یا شرایطی بدتر باز گرداندپس به جند نکته مهم توجه کنید:
1 _ همانگونه که گفته شد هرگز بیمار بهبود یافته را رها نکنید. گرم کردن را ادامه دهید(Rewarming) .زیرا شما فقط محیط بدن را گرم کرده اید و مرکز بدن هنوز دمایی به مراتب کمتر دارد. اگر گرم کردن را متوقف کنید حرکت خون سرد مرکزی باعث کاهش دمای بدن و سرمازدگی مجدد می شود، که از سرمازدگی اولیه به شدت خطرناک تر است.
2 _بیمار در مقابله با سرما، انرژی بسیاری ازدست داده است. که باید با استرحت و تغذیه مناسب جبران شود.خوردن مایعات شیرین و ترجیحا گرم بسیار مفید است.
3 _کاهش فشار خون از عوارض سرمازدگی است. که می تواند باعث ضعف، سرگیجه، بیحالی، خستگی و مستعد کردن بیمار به سرمازدگی مجدد شود. پس بیمار را زیاد سرپا نگه ندارید و اگر در حال حرکت است کمک کنیدتا استراحت کافی داشته باشد. در این وضعیت محلول ORS بخصوص اگر اندکی گرم باشد میتواند بسیار کمک کننده باشد. محلول را طبق دستور درست کنید و از اضافه کردن چیزی به آن خود داری کنید . فقط برای خوشمزه شدن (قابل تحمل شدن)می توانید مقداری آبلیمو به آن اضافه کنید.
4 _بیمار بهبود یافته را در حرکت، حمل بار و عبور از موانع کمک و حمایت کنید. زیرا ممکن است وی انرژی و توان و دقت عمل کافی برای این کار را نداشته باشد.
حمایت از بیمار سرمازده را
بخصوص هنگام راه رفتن و
عبور از موانع فراموش نکنید.
5 _حمایت روانی از مصدوم و اطرافیان را فراموش نکنید. مصدوم لحظات بسیار سختی را تجربه کرده است که بی تردید ما از درک آن نا توانیم. ضمن اینکه باعث برهم خوردن برنامه سایر اعضا نیز شده است. او هنوز می ترسد و تا به جای امنی نرسد و قوای از دست رفته اش را باز نیابد این ترس دلهره و احساس گناه با اوست .ممکن است پرخاشگر و عصبی شده باشد. ممکن است به حرف شما که قصد کمک به او را دارید گوش ندهد. و کلا میتواند به آدمی متفاوت با همیشه و غیر قابل تحمل تبدیل شود.سعی کنید شرایطش را درک کنید با او ابراز همدردی کنید . یادتان باشد بدترین جملاتی که می توانید در این حالت به زبان آورید، جملاتی است که اشتباهات مصدوم را به او گوشزد می کند".مگر نگفتم از این بالاتر نیا" ."مگر نگفتم این لباسها برای این برنامه مناسب نیست" و ....از طرفی اگر خودتان روزی دچار سرمازدگی شدید به یاد داشته باشید همانگونه که شما شرایط سختی را گذرانده اید، اطرافیان شما هم برای کمک به شما شرایط سخت و نفس گیری را تجربه کرده اند. آنها نیز به اندازه شما خسته و آسیب پذیر و نگران هستند پس به خود مسلط باشید، به آنها اعتماد کنید و بکوشید تا اوضاع را از آنچه که هست بد تر نکنید.
6 _در هر صورت به یاد داشته باشید که شرایط سخت را پشت سر گذاشته اید و با اندکی صبر و دقت عمل می توانید بحران را به سلامت بگذرانید.
لحظات سخت به پایان می رسد.
می تواند بوجود آید.
هنگام حادثه چه باید کرد ؟
وقتی در شرایط اضطراری گرفتار می شویم اوضاع بسیار سخت تر از آن خواهد بود که تصور می کردیم. تمام آنچه خوانده ایم ،نوشته ایم و به خاطر سپرده ایم فراموش می شود و ترس و اظطراب جای آن را می گیرد .درست همان جایی که باید آرام باشیم و از تمام توانمان استفاده کنیم .اوضاع آنگاه وخیم میشود که مصدوم دوست، همنورد ویا از بستگان شما باشد (که اکثر موارد هست) و یا با مصدوم تنها باشیم.اینجاست که باید همواره به خاطر داشته باشیم که هرچه زودتر بر خود مسلط شویم ،حساب شده تر عمل کنیم و کمتر خونسردی خود را از دست بدهیم به موفقیت نزدیک ترهستیم. ما باید همه آنچه را که در توان داریم برا نجات جان مصدوممان انجام دهیم.مهم نیست که تلاشهای ما موفقیت آمیز است یا نه. مهم این است که بدانیم چه باید بکنیم و آنچه را که لازم است با تمام توان انجام دهید.گاه شانس موفقیت پایین است .گاه در بهترین شرایط هم نمی توان کاری برای مصدومی انجام داد پس برای اینکه هنگام حادثه بتوانید فرد مفیدی باشید باید :
n حادثه را بپذیرید و باور کنید. و برای بدتر نشدن اوضاع و بهبود آن تلاش کنید. بیاد داشته باشید که حادثه بر خلاف میل شما به وجود آمده است و شما نمیتوانید به پیش از حادثه باز گردید.
n توان و کارایی خود را بشناسید و باور داشته باشید و از خود انتظار بیهوده نداشته باشید. اما خود را دست کم هم نگیرید.
n قهرمان بازی آفت امداد است .از آن بپرهیزید.
n سریعا حادثه را براورد کنید و هرچه زودتر بر اوضاع مسلط شوید و افراد تیمتان را تحت رهبری واحد و در حال حمایت از خود و مصدوم قرار دهید.
n دقت کنید اوضاع را بدتر نکنید و جان خود و دیگران را در معرض خطر قرار ندهید .
n اصول درمان را به خاطر داشته باشید و همواره آنها را با خود مرور کنید.
n همواره آماده برخورد با حوادث باشید و با خود مرور کنید که اگر یکی از همنوردانتان دچار سرمازدگی شد چه خواهید کرد؟
n روشهای گرم کردن را در خانه و با همنوردان و دوستانتان تمرین کنید. آنقدر بخوانید، تمرین کنید و مرور کنید تا مطالب ملکه ذهنتان شود و در هنگام نیاز احتیاجی به فکر کردن و به خاطر آوردن نداشته باشید .
n با خواندن، تمرین کردن و مرور کردن توان و اعتماد به نفس خود را بالا می بیرید و می توانید در صورت لزوم سلامت یک دوست یک همنورد یک مصدوم یک انسان را به او باز گردانید و برای همیشه به خود ببالید. و از وقتی که برای آموزش امداد صرف کرده اید خرسند باشید.
قسمت بعد مبحث بسیار مهم وحیاتی پیشگیری از سرمازدگی را آغاز و پیگیری خواهیم کرد.با ما همراه باشید.
لطفا پس از خواندن مطلب نظراتتان را از ما دریغ نفرمایید
انتقاد کنیدتا اشکالات برطرف شود
